Pełny obraz - Trevor Galpin. E-book

Pełny obraz
Odnajdywanie Ojca w Biblii

Wersja drukowana książki dostępna jest TUTAJ.

O książce:
Pełny obraz to spojrzenie na Boga Biblii, począwszy od Księgi Rodzaju do Apokalipsy. Książka ukazuje Boga, który jest odwiecznym Ojcem od czasów sprzed Stworzenia i objawia siebie jako Ojca w całym Piśmie Świętym. Poszczególne części tej biblijnej prawdy, zebrane jak kawałki układanki, łączą się w niej w jedną wielką, pełną chwały narrację o miłości Ojca do swoich zgubionych dzieci. Przewodnim tematem jest miłość Ojca oraz Syn, Jezus Chrystus, który został posłany, aby sprowadzić nas do domu. Z lektury tej dowiemy się, jak ta prawda jest objawiana przez Ducha Świętego na kartach Biblii.
Stephen Hill w swojej przedmowie do Pełnego obrazu mówi: „Wierzę, że ta książka jest ważną częścią tego, co apostoł Paweł nazywał całą radą Bożą. Są to zasoby na teraz i na przyszłość, a ukrytych jest w nich wiele skarbów".

Recenzja:
Pełny obraz jest teologicznym podejściem do dobrej nowiny o Bożej miłości i jest to teologia serca; serca objawienia wyrażanego zdolnością umysłu poddanego miłości Boga. Chrześcijaństwo
potrzebuje teologów. Jestem przekonany, że potrzebuje ich teraz bardziej niż kiedykolwiek, choć nie takich, których przekonania są zbudowane na duchowym sieroctwie. Tragiczne jest to, że byliśmy prowadzeni przez ogród w kierunku Niewłaściwego Drzewa, które nie jest zakorzenione w sercu Ojca. Dzięki Bogu pojawia się nowa teologia, będąca przeciwieństwem tej starej, sierocej, która jednocześnie zachowuje ciągłość z tym, co Duch Święty złożył w Kościele historycznym. [...] Wierzę,
że ta książka jest ważną częścią tego, co apostoł Paweł nazwał całą wolą Bożą (Dz 20:27). Jest to zasób na teraz i na przyszłość i jest w nim jeszcze wiele innych skarbów do odkrycia.
Stephen Hill

 
O autorze:
Trevor i jego żona Linda są małżeństwem od ponad pięćdziesięciu lat. Zakładali i prowadzili Kościoły w Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii i we Włoszech, pracowali również na misjach. W czasie pobytu w Nowej Zelandii w 2007 roku doświadczyli przemieniającej życie, głębokiej miłości Boga Ojca. Stało się to za pośrednictwem służby Jamesa Jordana, założyciela Fatherheart Ministries. Od tego czasu Galpinowie podróżują po całym świecie, służąc i nauczając o miłości Boga Ojca w Kościołach, organizacjach misyjnych i szkołach. Prowadzą też konferencje, seminaria, spotkania weekendowe i tygodniowe. Wspólnie odwiedzili ponad trzydzieści krajów.
Trevor jest również autorem siedmiu książek, proroczym nauczycielem, teologiem, biblistą, a do tego słynie z umiejętności. opowiadania historii i w niezwykły sposób potrafi przedstawiać, co przygotował dla nas Bóg.
Trevor i Linda mają troje dzieci i siedmioro wnucząt, które mieszkają w Nowej Zelandii i Australii. Oni sami mieszkają obecnie w Wielkiej Brytanii.

Przeczytaj fragment:
Ewangelia Łukasza zawiera wydarzenia i historie unikalne w jego relacji. Łukasz spotyka się i rozmawia z wieloma osobami, które miały styczność z Jezusem. Jedną z najbardziej lubianych i znanych historii jest ta, którą znamy jako Przypowieść o synu marnotrawnym.
Ta cudowna, zapadająca w pamięć historia rozgrywa się w kontekście sytuacji, kiedy Jezus przemawia do dwóch wyraźnie różnych grup ludzi. [...]
Pierwsza opisana grupa to poborcy podatkowi i grzesznicy. Ludzie wyrzuceni poza nawias społeczeństwa. Poborcy podatkowi sprzedali swoje dusze rzymskim władzom i zostali zatrudnieni do zbierania podatków od własnego narodu, jak Mateusz i Zacheusz. Byli postrzegani jako pasożyty wysysające finansową krew z sąsiadów. Wszyscy ich nienawidzili. Grzesznicy stanowili
grupę, którą powszechnie uważano za nędzarzy tamtych czasów. Zaliczali się do niej pijacy, prostytutki, hazardziści i im podobni. Druga grupa to duchowa elita, faryzeusze i nauczyciele prawa. Obydwie grupy działały w oparciu o ten sam sposób myślenia pochodzący z Niewłaściwego Drzewa. Osądzali siebie nawzajem i samych siebie według surowych zasad. Jedna grupa nigdy nie była wystarczająco dobra, aby zadowolić Boga lub człowieka, a druga dążyła do religijnej doskonałości i nieustannie zawodziła.
Do tej eklektycznej mieszanki ludzi Jezus kieruje trzy opowieści, które mają wspólny wątek. Znane są jako Przypowieść o zagubionej owcy, Przypowieść o zgubionej monecie i Przypowieść o zgubionym synu. Nazwy te podkreślają tylko jeden ich aspekt. Postrzegając je upadłymi oczami Adama, przez pryzmat Niewłaściwego Drzewa, mamy tendencję do myślenia, że chodzi w nich o to, że odnalazło się to, co było zgubione. Ale to tylko jedna strona medalu. Owszem, owca, moneta i syn „zaginęli”, ale jest tam coś więcej.
Historie te często rozpatruje się z perspektywy potrzeby zbawienia zagubionego, czyli grzesznika, który musi pokutować i uporządkować sprawy z Bogiem. Aby jednak odkryć, czego jeszcze one dotyczą, trzeba zadać sobie pytanie: „Co Jezus chce powiedzieć swoim słuchaczom? Jezus mówi: Słowo, którego słuchacie, nie jest moim Słowem. Pochodzi ono od Ojca, który Mnie
posłał (J 14:24, SNP).
W tych historiach Jezus mówi to, co Ojciec daje Mu do powiedzenia, te słowa ujawniają naturę Boga jako Ojca. Nadrzędnym przesłaniem każdej historii jest radość w sercu Boga, gdy zagubieni zostają odnalezieni. Słowo „zagubieni” piszę kursywą. W jakim sensie są zagubieni?
Owca ma spuszczoną głowę i robi to, co robią owce – je trawę. Jej uwaga skupia się na następnej kępce trawy, a potem na kolejnej i na kolejnej, aż – pochłonięta tą czynnością – traci kontakt z resztą
stada i z pasterzem, nie zdając sobie z tego sprawy. Nie gubi się celowo, po prostu jest bardzo zajęta. Ponadto mowa jest o owcy, która należy do stada, a nie o kozie. Gdyby miało to dotyczyć niezbawionego grzesznika, Jezus mógł mieć na myśli kozę, a nie owcę.
Jeśli chodzi o monetę, jest ona jedną z dziesięciu będących w posiadaniu kobiety. Sugeruje się, że ta cenna moneta mogła być częścią naszyjnika posagowego noszonego przez kobiety z Bliskiego Wschodu przy specjalnych okazjach. Zgubienie jednej z tych monet oznaczałoby nieostrożność i byłoby oczywiste dla innych. Monety nie gubią się same, prawdopodobnie oderwała się przypadkowo i gdzieś się zapodziała. Podobnie jak owca, należała do „grupy”, która niespodziewanie ją straciła.
Wreszcie tak zwani zagubieni synowie. Obaj są synami, ale żaden z nich – z różnych powodów – nie ma prawdziwej relacji z ojcem w tej historii. Młodszy jest zbuntowany i samolubny. Starszy jest posłusznym synem, ale niechętnie, przejawia silną postawę biernej agresji. 
Trzy historie o  zagubionych opisują ludzi, którzy powinni byli mieć połączenie ze swoimi rodzinami, trzodą, naszyjnikiem i domem ojca. W każdym z tych przypadków doszło w jakiś sposób do odłączenia. Używając tych obrazów, Jezus opisuje upadły stan ludzkości. Kiedyś mieli przynależność, ale teraz są wyobcowani. Owca skupiona jest na własnej pracy, ze spuszczoną głową zajmuje się życiem i ignoruje to, że zbłądziła. Moneta wyrwana jest ze swojego honorowego miejsca, a synowie zagubili się z własnej woli. Publiczność, do której zwraca się Jezus, reprezentuje wszystkie te cechy.